11 اسفند 1393

دفاع از سازمان محیط زیست، دفاع از تمامیت ارضی کشور

عباس محمدی

اگر کشور را خانۀ بزرگ خود بدانیم، که چنین هست، آن‌گاه نمی‌توانیم «تمامیت ارضی» سرزمین را فقط مرزهای سیاسی کشور بدانیم. همان‌گونه که نمی‌توان خانۀ بی سقف را خانۀ قابل زیست دانست، کشوری با خاک فرسایش یافته و زمین فرونشسته و رودخانه‌های خاموش و کوهستان‌های بی‌گیاه را نمی‌توان سرزمین درخور ملتی بالنده دانست، که چنین سرزمینی مانند آن خانۀ بی سقف، تمامیت و سلامت لازم را ندارد.

امروز، مسالۀ حفاظت محیط زیست، مسالۀ مرگ و زندگی است؛ آلودگی هوا به پس‌سوزها، مسالۀ ریزگردها، چالش هراس‌انگیز آب، و معضل‌های زیست‌محیطی دیگر، حیات فیزیکی هزاران انسان را متوقف کرده و سلامت میلیون‌ها تن دیگر را شدیدا به خطر انداخته است. انکار این مساله، چیزی از ژرفای فاجعه نمی‌کاهد، اما بیان آن و گام برداشتن در راه کاستن از آلودگی‌ها و تخریب‌ها، طبق اصل پنجاهم قانون اساسی، وظیفۀ همۀ ما است و می‌تواند آهسته آهسته، شیب انحطاط محیط زیست این سرزمین را کم سازد. قطعا با نگاه دوراندیشانه به همین نکته‌ها بوده که در هفتۀ منابع طبیعی سال گذشته، عالی‌ترین مقام کشور گفتند: «اگر محیط زیست تخریب شود، سیاست و اقتصاد و پیشرفت کشور... همه باطل خواهند شد.»

طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست با سازمان جنگل‌ها و مراتع (در واقع، تنزل درجۀ سازمان به یک معاونت در وزارتخانه‌ی کشاورزی)، یا حتی طرح تبدیل این سازمان به وزارتخانه، در شرایط کنونی فقط به تضعیف هر چه بیشتر تشکیلات مسئول حفظ سلامت هوا و آب و خاک که مسئول زندگانی زیستمندان کشور هم هست، خواهد انجامید.

جای بسی خوشوقتی است که مجلس شورای اسلامی که در سال‌های گذشته، کم‌تر به موضوع محیط زیست توجه داشت، با ملاحظۀ فاجعۀ گرد و غبارهای اخیر در غرب و جنوب غرب کشور، به جد وارد بحث قصور سازمان حفاظت محیط زیست در انجام وظیفه‌های خود شده است. همچنین، امیدوارکننده است که رسانه‌های سابقا ساکت در امر محیط زیست هم امروزه ستون‌هایی را به این قضیه اختصاص می‌دهند. اما (و این، بس مهم است که) نقد سازمان حفاظت محیط زیست نباید با هدف تضعیف آن یا انتقام‌گیری از رقیب سیاسی باشد. لازم است که نمایندگان محترم مجلس لحظه‌ای در این نکته تامل کنند که نه تنها دورۀ چهار سالۀ وکالت‌شان، بلکه دوره‌های چهل سالۀ عمر مفیدشان (مانند هر انسان دیگر) به سرعت سپری می‌شود؛ از این‌رو لازم است که به جای مصالح کوتاه مدت خود یا حوزه‌های انتخابیۀ خود، منافع درازمدت ملی را بیشتر مد نظر داشته باشند. این منافع ملی، با تقویت جایگاه سازمان حفاظت محیط زیست به دست خواهد آمد که لازمۀ این امر هم دور نگاه داشتن سازمان از وضعیت دفاعی، افزایش بودجۀ آن، کمک به آن برای جذب نیروهای کارشناسی بیشتر و باکیفیت‌تر، و نیز همکاری با آن در راه جلب مشارکت مردم و سازمان‌های مردمی است.

ما منتقدان غیردولتی وضع طبیعت و سرمایه‌های گرانقدر طبیعی کشور هم ضمن حفظ موضع انتقادی خود در مواردی که مربوط به کوتاهی‌ دستگاه‌های مختلف (از جمله سازمان حفاظت محیط زیست) است، باید تقویت جایگاه این سازمان در سامانۀ مدیریت کشور را نیز در صدر مطالبه‌های خود بگذاریم.

منبع مطلب

 

ارسال این مطلب به دوست خود
ایمیل شما: ایمیل گیرنده:



ارسال نظر شما در مورد "دفاع از سازمان محیط زیست، دفاع از تمامیت ارضی کشور"
نام شما:
نظر شما:
امتیاز شما :