حفاظت از محیط کوهستان

حفاظت کوه ها، ضامن ماندگاری بشر

حفاظت از کوهستان، به خاطر تضمین برقراری آبخیزها و بقای حیات وحش و حفظ زیبایی باشکوه این تفرجگاه های بی مانند، وظیفۀ سازمان های دولتی و تک تک استفاده کنندگان از کوه، به ویژه کوهنوردان است.

ارزش کوه ها

سرچشمۀ همۀ رودهای بزرگ، و منشا نیمی از آب های شیرین جهان، کوهستان است. کوه ها، زیستگاه گونه های بی شمار گیاهی و جانوری، خاستگاه بخش مهمی از تنوع زیستی و پناهگاه بسیاری از گونه هایی هستند که در دشت ها نابود شده اند.

کوه ها، بزرگترین گردشگاه ها و ورزشگاه ها هستند و با داشتن چشم اندازی باشکوه و هوای پاک، امکان پیاده روی و ورزش در یک محیط دل انگیز را فراهم کرده اند.

چند عامل اصلی تخریب در کوهستان

چرای دام، ساخت و ساز، معدن کاوی، جاده سازی، گردشگری ناسالم، چیدن گل ها و گیاهان، نوشتن یادگاری، انباشت زباله و ... .

حفاظت کوهستان، مسئلۀ کوهنوردان

اگر چه ممکن است یک کوهنورد طبیعت دوست، نقشی در ایجاد و تشدید بسیاری از عوامل تخریب کوهستان نداشته باشد، اما چون انگیزۀ اصلی کوهنورد برای رفتن به کوه، بهره مندی از محیط طبیعی است، خود را برای حفظ محیط کوهستان و کاهش عوامل مخرب مسئول می داند.

طبیعت را باید پاکیزه، آرام و با عظمت نگه داریم. فقط کوه های وحشی چیزی برای گفتن دارند، اگر جاده و خط های بالابر در همه جا وجود داشته باشد، طبیعت و زیبایی از دست رفته است. (راینهولد مسنر، نخستین صعود کنندۀ 14 قلۀ بالای 8000 متر)

وظیفۀ کوهنوردان در حفظ محیط زیست

- احساس مسئولیت در قبال فرزندانمان تا در آینده بتوانند همچون ما از طبیعت بهره ببرند.

- برنامه های کوهنوردی پر جمعیت که فشار ناگهانی زیادی را بر طبیعت وارد می کند، اجرا نکنیم.

- در هنگام کوهنوردی، چون یک محیط بان مسئول، مراقب تخلف ها و آسیب رسانی های دیگران باشیم. بیشتر کسانی که اشتباه کوچکی مرتکب می شوند، با یک تذکر محترمانه قانع می شوند.

- از فعالیت های مخرب محیط های کوهستانی گزارش تهیه کرده و برای انعکاس آن ها در رسانه ها و اطلاع رسانی به سازمان های مسئول اقدام کنیم.

- به جای درخواست از مسئولان برای ایجاد تسهیلات کوه نوردی در دل طبیعت (مانند پناهگاه)، خواستار ساخت خانۀ کوهنورد در شهر یا روستا، برای برگزاری نشست ها و تاسیس کتابخانه و مرکز اطلاعات کوهنوردی شویم، یا به جای حمایت از پناهگاه سازی، خواستار ایجاد مجتمع های کوهستانی در مبادی مسیرها و دامنۀ کوهستان شویم.

- در سازمان های غیر دولتی طرفدار محیط زیست عضو شویم و در برنامه هایی مانند روز پاک سازی کوهستان، روز جهانی کوهستان، روز جهانی زمین پاک، روز ملی دماوند و ... مشارکت کنیم.

- کنترل رشد جمعیت، به عنوان عامل اساسی در حفظ محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی است.

- مشارکت در ادارۀ امور مربوط به محیط زیست و رعایت اصول طبیعت گردی پاک را ترویج کنیم.

کو هپیمایی مسئولانه و سازگار با محیط زیست را ترویج کنیم.

اصول طبیعت گردی پاک

- زباله ها را در محیط زیست و طبیعت رها نکنیم، همیشه چند کیسه همراه ببریم و همۀ زباله های تجزیه شدنی و تجزیه نشدنی را به شهر برسانیم.

- پرهیز از کندن گل ها و گیاهان و شکستن شاخه های درختان.

-  پرهیز از نزدیک شدن به آشیانۀ جانوران و آسیب رساندن به آن ها.

- خودداری از افروختن آتش (استفاده از آتش با رعایت اصول و فقط در موارد اضطراری).

- راهپیمایی در مسیرهای پاکوب و پرهیز از پیمودن دامنه های بکر و رویشگاه گیاهان.

- برپایی کمپ با کمترین آسیب به پوشش گیاهی.

- دوری از دفع ادرار و مدفوع در رودها و نزدیکی چشمه ها و جویبار و نقاط پرتردد.

- پرهیز از ایجاد سر و صدا در محیط آرام کوهستان.

در کوهستان، گل ها و گیاهان را بگذارید در جای خود باقی بمانند، سبزتر و زیباتر بشوند و رشد کنند. زندگی آن ها نیز مانند زندگی شما، با ارزش است. (استاد جلیل کتیبه ای)

در طبیعت ردی به جا نگذاریم !

زباله ها

- مواد زائد تجزیه نشدنی (شیشه، پلاستیک و فلز) در کوهستان باقی می مانند و به محیط زیست آسیب می رسانند. تنها راه حل، حمل مواد زائد به شهر است. زباله ها را در سطل های مسیر، کافه ها یا پایین دست رها نکنیم.

- زباله های تجزیه شدنی مانند پسمانده های غذایی، پوست میوه ها، کاغذ و ... نیز برای تجزیۀ کامل، به زمان طولانی (حتی یک سال) نیاز دارند. ریختن آن ها در طبیعت چشم انداز زشتی ایجاد می کند و موجب آلودگی محیط می شود.

مسیرهای رفت و آمد

- از راه های پاکوب عبور کنیم. گذر از مسیرهای میان بر و جدید، سبب از میان رفتن پوشش گیاهی و فرسایش خاک می شود.

- خودداری از آسیب رساندن به گیاهان. از چیدن گل ها، گیاهان، شکستن شاخه ی درختان و سوزاندن آن ها پرهیز کنیم.

- خودداری از آسیب رساندن به جانوران. طبیعت، خانۀ گیاهان و جانوران گوناگون است؛ ما به این خانه وارد شده ایم و نباید باعث آزار ساکنان آن شویم. از نزدیک شدن به آشیانۀ جانوران و آسیب رساندن به آن ها خودداری کنیم.

برپایی آتش

در حفظ درختان بکوشیم و هیچ گاه با شاخۀ درختان و بوته های زنده آتش روشن نکنیم و تا جایی که امکان دارد، آتش روشن نکنیم. در صورت نیاز، از اجاق های گازی، الکلی یا بنزینی استفاده کنیم. درصورت ضرورت برای برپایی آتش، حتما در حجم کم و در محل های مشخص اقدام به برپایی آن بکنیم تا از تخریب خاک و گسترش آتش جلوگیری نماییم. قبل از ترک محل، آتش را کاملا خاموش کنیم و روی آن خاک بریزیم.

منبع: بروشورهای آموزشی هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان تهران

 

ارسال این مطلب به دوست خود
ایمیل شما: ایمیل گیرنده:



ارسال نظر شما در مورد "حفاظت از محیط کوهستان"
نام شما:
نظر شما:
امتیاز شما :
امتیاز صفحه:



نظرات شما در مورد "حفاظت از محیط کوهستان"
Najmeh 1396/07/02
Besiar awli bud 🌙
الناز 1393/04/05
ممنونم به تحقیقم خیلی کمک کرد تشکر
پریا 1392/12/17
بهتر ازاین نمیشه
صبا 1391/12/13
خوب بود