قطعنامۀ نخستین همایش ملی و علمی دماوندکوه


بر پایۀ مباحث مطرح شده در نخستین همایش ملی وعلمی دماوندکوه که با شرکت بیش از سیصد نفر از پژوهشگران، دانشگاهیان، گروه هایی از کوهنوردان و دوستداران محیط های کوهستانی، و همچنین فرماندار محترم شهرستان آمل، بخشدار محترم منطقۀ لاریجان و مدیران کل محترم محیط زیست و منابع طبیعی مازندران، در تاریخ 9 تیر ماه 1391 در دانشگاه شمال (شهر آمل) برگزار گردید، رهنمودهایی مورد توجه شرکت کنندگان قرار گرفت که بدینوسیله به آگاهی مسئولان کشور و دیگر علاقه مندان رسانده       می شود.

بوم سازگان (اکوسیستم) های کوهستانی، با تأمین آب، انرژی، کانی‌ها، مراتع و جنگل‌ها، و با فراهم ساختن چشم اندازهای زیبا برای انسان جویای شادابی وسلامتی، نقشی اساسی در نگاهداشت حیات زمین دارند. این بوم سازگان‌ها، با وجود شکوه سترگی که دارند، بسیار آسیب پذیر هستند.

کوه دماوند، این نماد سرفراز ایران زمین، امروزه تحت تأثیر برنامه های عمرانی ناپایدار، تغییر کاربری های نادرست، چرای بیش از ظرفیت، جاده سازی، معدن کاوی، بوته کنی، لگدکوبی های سنگین و رهاسازی زباله،‌ در معرض خطر نابودی است. پیامد این رفتارها، تشدید فرسایش خاک، کاهش غنای مراتع، بروز سیل های ویرانگر و فاجعه آفرین، رانش دامنه ها، کاهش تنوع گونه های گیاهی و جانوری که ثروت زیستی کشور است و ناپایدار شدن سرزمین بوده است.

با توجه به این نکته ها، به منظور پیشگیری از رخداد فاجعه های بوم شناختی و جبران ناپذیر بیشتر، از مدیران بخش های منابع طبیعی و محیط زیست و توسعۀ کشور، از تدوین کنندگان قوانین و مقررات، از مسئولان محترم قضایی، همچنین از بهره برداران منابع کوهستانی، گردشگران، کوهنوردان و همۀ دوستداران این مرز و بوم، درخواست اقدام برای رسیدن به هدف های زیر را داریم:

1- تجدید نظر در طرح های مرتع داری و آبخیزداری و زیست محیطی، با هدف حفاظت از رویشگاه های گیاهی و زیستگاه های جانوری و بهره برداری پایدار از منطقه با مشارکت موثر جامعه های محلی و کارشناسان و علاقه مندان غیر دولتی.

2- تدوین طرح های گردشگری و کوهنوردی اصولی با رویکرد حفظ چشم انداز طبیعی کوه دماوند و با     در نظر داشتن ظرفیت برد منطقه.

3- جلوگیری از بوته کنی و تخریب پوشش گیاهی، همچنین مطالعه و معرفی رویشگاه های گیاهان خاص و اعتبار بخشی به دانش بومی گیاه دارویی (اتنو بتانی) و جلوگیری از برداشت بی رویۀ این گونه گیاهان.

4- جلوگیری فوری از فعالیت های معدنی، به ویژه با توجه به این که پوکۀ معدنی کوه دماوند با وزن مخصوص بالای 800 کیلوگرم در مترمکعب، برای کارهای ساختمانی نامرغوب است؛ و ترغیب مصرف کنندگان به استفاده از مواد جایگزین مانند فوم بتون که وزن و قیمت کمتر و کیفیت بهتر دارد.

5- جلوگیری از ساخت جاده های جدید، تجدید نظر در طرح های تعریض جاده که سبب تخریب و رانش دامنه ها می شود و بازگرداندن جاده های غیر ضروری یا متروکه به وضع طبیعی.

6- تعیین یک «حریم» برای کوه دماوند با عنوان «پارک ملی» از ارتفاع حدود 2500 متر به بالا شامل مناطق: بالا دست جادۀ پلور به دریاچۀ سد لار و جادۀ پلور به شهر رینه و آبگرم لاریجان، بالادست روستای گزانه، بالادست روستاهای ناندل و حاجی دلا، دشت داغ، گردنۀ سرداغ، رودخانۀ سه سنگ، رودخانۀ دلی چای، رودخانۀ ورارو، و ... با جلب مشارکت دارندگان حقوق عرفی و قانونی منطقه.

7- اقدام برای ثبت جهانی دماوند در فهرست میراث های جهانی، به عنوان کوهی با ویژگی های منحصر به فرد طبیعی، فرهنگی، و کوهستانی با پیشینۀ کم مانند کوهنوردی.

8- جلوگیری جدی از تغییر کاربری اراضی، کنترل و مدیریت ساخت و سازها در دامنه ها و جلوگیری از ساخت پناهگاه یا تاسیسات جدید دیگر در ارتفاعات.

9- آموزش شیوه های کوهنوردی و گردشگری سازگار با محیط زیست، جلوگیری از ریخت و پاش زباله، خودداری از آتش افروزی در کوهستان و هر گونه دستکاری در وضع طبیعی منطقه.

10- چاره جویی در جهت افزایش درآمد مردم محلی وابسته به محیط کوهستان و برنامه ریزی برای استفادۀ بهینه و سازگار با شرایط محیط زیست از منابع و امکانات منطقه.

11- چاره اندیشی در جهت حفظ بهداشت محیط، فراهم سازی آب سالم و جمع آوری بهداشتی فاضلاب و زباله های روستاهای دامنۀ دماوند.

 

دکتر نصرت الله صفائیان

رییس همایش ملی و علمی دماوند کوه – 9/3/1391

 

 

ارسال این مطلب به دوست خود
ایمیل شما: ایمیل گیرنده:



ارسال نظر شما در مورد "قطعنامۀ نخستین همایش ملی دماوندکوه"
نام شما:
نظر شما:
امتیاز شما :